Can Yastıoğlu

38911 BASIC BYTES FREE

Adana'nın Kozan ilçesinin Acarmantaş/Bucak Köyü'nde doğdu. İlkokul 1. sınıfta (1989) ilk bilgisayarı olan Commodore 64'e sahip oldu ve ilk programcılık tecrübelerine, kuzeninden aldığı ve diğerini hatırlamadığı 2 garip BASIC kitabı ile o bilgisayarda başladı.

Kareli defterlerinin arkasında hep, kenarlarında 1, 2, 4, 8… 256 gibi değerler olan dikdörtgen alanların içini boyayarak grafikler çizdi ve onları ekrana aktarıp for-next'ler ile bir oradan bir buradan uçurdu.

Sonra Erkan Kaynak ile tanıştırıldı; onu tanıyınca programlama dünyasında yalnız olmadığını anladı ve çalışmalarına onunla devam etti. Erkan'ın ilk yaptığı, joystick'ten kontrol edilen tekme atan adamını (First Kick) görünce büyülendi. Ve sonunda ekrana 7 adete kadar farklı grafik koymanın yolunu buldu. (Dünyasının değiştiği andır.)

Amiga 500'e terfi

Orta 1'de, saçların 3 numaradan fazla uzatılamadığı bir zamanlarda (1993–94) Commodore'dan Amiga 500'e terfi etti. Jim Power, Turrican I-II-III, Giana Sisters, Gods… gibi bir sürü oyunla çocukluğunu çürüttü, Fantavision gibi yazılımlarda animasyonlar yapmaya çalıştı, arkadaşları ile Mortal Kombat oynarken ölünce adam değiştiren disketi de değiştirir gibi kurallar icat etti.

Lise yılları

Sonra liseli oldu; saçları 3 numara olmaktan kurtuldu. Artık kırmızı kravat, mavi ceket, gri pantolon — ve azıcık da olsa saçlarının önünü uzatabiliyordu. Sonra sonra sakalları çıktı, hormonları asileşti, aşklara kaldı. Çok can yaktı, çok canı yandı.

Hep yaktığından çok yandı.

Ama hep çok sevdi: Ahmet Yalnız'la binaların çatılarında, günısılarının camlarına uzanıp çekirdek eşliğinde yıldızlara bakmayı, konuşmayı, susuşmayı çok sevdi, çok özledi. Sulama kanallarında yüzdü, bahçelerden meyvalar çaldı, siyah camlı arabalarda üçyüz-beşyüz, üçyüz-beşyüz ritimli müzikler ile akşamlara kadar piyasa yaptı.

İlk PC

Lise bitti; yıl 1998 olduğunda ilk PC'sine kavuştu. O zamanın en iyi 2. bilgisayarıydı:

Üniversite — Isparta

Sonra QBasic, Visual Basic, 3D Studio Max… gibi şeylerle uğraşırken bir yandan da üniversite derdi başladı. Eski ÖYS ile bir türlü istediği yere yerleşecek kadar ders çalışmadı. Sonra ÖSS ("çalışmadan da bir yerlere girebilir" sınavı) ile Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Kimya Bölümü'nü kazandı (1999). Gerçi 39.75 matematik neti yapmıştım :D

Üniversiteye giderken yalnız değildi; yanında Kürşat Çabuk da vardı, aynı yeri kazanmışlardı. Kürşat ile kaderleri orada birleşmişti! 99'u takip eden yıllarda hep paralel olaylar yaşayacaklardı: aynı zamanda "Adana'dan çıkmamız lazım" deyip Adana'yı terk edecekler, aynı zamanda atanacaklar ve hep paylaşacaklardı.

Hep "iyi ki varsın gardaş" cümlesi olacaktı hayatlarında.

Üniversitede hayatının belki iyi, belki kötü ama en değişik zamanlarını yaşamaya başladı; ama hiç kopmadı bilgisayarından, programlarından, programlamadan… Bir sürü insan tanıdı, birçok dost edindi. Sadece sohbet ettiği değil, dostları oldu! Aralarında hayatını değiştirenler vardı — şu anki işine sahip olmasına sebep Tarık gibi…

Adana'ya dönüş

Üniversite bitti; Adana'ya döndü (2004). Bir süre dershanede kimya öğretmenliği yaptı, sonra KoçNET'te bölge sorumlusu olarak görev yaptı, sonra bir grafik ajansında 3D animasyonlar yaptı, sonra askere 307 kısa dönem olarak İstanbul'a gitti.

Askerlik bitti. Nizamiyeden çıktığında nereye gideceğini bilemedi… Ne onu bekleyen bir işi vardı, ne de başka bir şey… Yeniden başlamalıydı mücadeleye. Umutlu değildi, hevesli değildi. Sonrasında abileriyle internet kafe açtı; Tarık Kabak onu çalıştığı üniversiteye yazılımcı olarak çağırana kadar kafeyi işletti.

Yeniden Isparta — MAKÜ

Ve Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi'nde çalışmaya başladı (2006). Yeniden Isparta'daydı! Yapmaktan en çok keyif aldığı işi yapıyor, sevdiği şehirde yaşıyor, sevdiği arkadaşlarıyla birlikteydi.

4-5 ay gibi kısa bir sürede, "i"sini bile bilmediği İngilizce sınavından başarılı oldu, kadroya geçti ve halen aynı üniversitenin Bilgi İşlem'inde Yazılım Uzmanı olarak görev yapıyor.